وبلاگ

توضیح وبلاگ من

هجرت مجازی

 
تاریخ: 24-01-97
نویسنده: روشنک بنت سینا

برای نوشتن به تمرکز کردن نیاز دارم. اینکه با رفتن یکی از اعضای کانال انگیزه‌ام پایین بیاید و با اضافه شدن یکی دیگر بالا برود یا دائما در حال چک کردن بازخوردها باشم، فایده ندارد. یک جای آرامی می‌خواهم، به دور از اینکه بدانم چه کسی می‌آید و چه کسی می‌خواند. هر چند خوبی کانال به این است که می‌دانی افراد خاصی حتما می‌خوانند و این برایم جالب بود. چند روز طول می‌کشد تا محتوای مورد نیازم را از کانال‌ها و گروه‌ها بردارم و یکی یکی حذف‌شان کنم. دیشب که داشتم چک می‌کردم، از یکی از چت‌ها اسکرین شات گرفتم. دلم نمی‌آمد آنها را برای همیشه از دست بدهم. بعد هم کلی اشک از صورتم آویزان شد. بعضی‌ها را نمی‌شود هیچ وقت فراموش کرد. آنها را باید تا همیشه در آغوش گرفت و بس. حالا منتظرم تا شهریور برسد و همایش بیاید و من این عزیز را دوباره یک دل سیر ببینم. امروز دو دل بودم که واقعا تلگرام را حذف کنم یا نه. ولی وقتی اشک دیشبم را دیدم گفتم همان بهتر که تو هیچکدام نباشم که دل کندن برایم دلگیر باشد. قبلا حذف کردم ولی باز برگشتم. به قول دوستم هر جا کار باشد ما هم باید باشیم. این بار را نمی‌دانم.

فعلا دوس داریم همین وبلاگ باشیم و خلاص


فرم در حال بارگذاری ...

« مدد لطفارابطه‌ی قلبی با خدا »
 
مسابقه وبلاگ نویسی حمایت از کالای ایرانی